A gúnyolódás - Zeflemeaua

Csata Ernő, p, 05/27/2016 - 00:08

 

 

 

 

 

                                                               

(Fordította Csata Ernő)

                                                

Mottó: ,, A román az okos!’’
                                                        
Mikor a világ el fog múlni,
Fel sem tűnik a románoknak.
Jézus mondta: ,,Talita kumi''*
De nem az öntudatlanoknak.
                                                              

Mint tolvaj, az Úr napja,
Ha éj közepén megjelen,
A nő alszik s a gazda
Kéjeleg a pornó képeken.
                                                

Nincs tragédia-tudatunk,
Mindent félvállról veszünk,
Mi, mesterien gúnyolódunk,
Minden rejtélyt tönkreteszünk.
                                                                

Csupán bódulunk a látszaton:
„Ne törődj, mert jól állunk”
Csalunk ismét az első sarkon,
Aztán újra nyeregbe szállunk.
                                                           

Úgy érezzük, úszkálunk
Egy végtelen lebegésben,
És laposan gúnyolódunk
A marxi s fasiszta eszméken.
                                                     

Ki Decebal és Burebista?
A hazafi, aki írástudó?
Éljen inkább Biciklis Cica
És a lehűtött söröshordó!
                                                      

Éljen örökké Mitica
És mellette mi is, kívánom!
Ez a pincéri filozófia,

Ahogy topogni, topogni látom!
                                                             

Idefolyt teljes söpredéke
A fanarióta negyedeknek,
És mi versenyló helyébe
Szamárrá lettünk züllesztve.
                                                           

A káromkodás a fő helyen,
Ez mindenre jó orvosság,
Érzed, megtelik a szád vele,
A múltból átöröklött szokás.
                                                             
,,Rakjuk'' és „dugjuk'' halomba.
A folytonos káromkodás,
A szidalom e népnél olyan,
Mint egy állami vallás.

                                                       

A komolyabb dolgainkban
Nincs elég odafigyelés,
Álmosságunk a csontjainkban,
Gúnyunk is ostoba hencegés.
                                                             

Cakpakk! De, ha akarunk,
Mintha kicsit felébredünk,
Kamikaze nem vagyunk,
Sajátosan bizánci az énünk.
                                                       

A viharos világvége
Minden földit ijesztene…
Minket otthon sem ér el -
Csak meccsen és potyalesen.
                                                        
Ez a végzetünk, talán,
De, becsapjuk a sorsot.
Bezárjuk házaink ajtaját,
Ha kihalt már valahány...
Mert, a román az okos!

                                                         

*Talita kumi – (Leány, kelj fel és járj!), mondta Jézus Jairusnak, aki betegen feküdt.

                                                                            

Camil Petrescu
                                             

Zeflemeaua
                                        

Cînd va veni sfîrşitul lumii
Românii nu vor fi atenţi
Isus a spus: „Talita kumi“
Dar nu pentru inconştienţi.
                                                         

Iar Ziua Domnului, ca hoţul
În miez de noapte va sosi
Femeia va dormi, iar soţul
Reviste porno va citi.
                                                            

N-avem conştiinţa tragediei
Şi totul luăm "à la légere“
Noi, campionii băşcăliei
Am compromis orice mister
                                                            

Avem o scuză de faţadă:
"Lasă, că merge şi aşa!“
Trădăm la primul colţ de stradă
Şi-apoi încălecăm pe-o şa.
                                              

Senzația e de plutire,
De infinit parașutism
Noi am făcut mișto subțire
Și de marxism, și de fascism.
                                                      

Ce Decebal și Burebista?
Ce patriotul cărturar?
Trăiască Mița Biciclista
Și berea rece la pahar!
                                                    
Mitică veșnic să trăiască
Și noi pe lângă el, noroc!
Filozofia chelnerească
E tot pe loc, pe loc, pe loc!
                                                            
Întreaga drojdie se scurse
Din mahalale de Fanar
Și-n loc să fim un roib de curse
Noi am ajuns din cal – măgar.
                                                              
Pe primul loc e-njurătura
Ea pentru toate e un leac
Simți cum îți umple toată gura
O moștenim din veac în veac.
                                                                   
Noi „facem” și „băgăm” de-a valma
Noi suduim neîncetat
Iar la acest popor, sudalma
E o religie de stat.
                                           
La treburile serioase
Noi nu ne concentrăm destul
Avem o somnolență-n oase
Și-o zeflemea de prost fudul.
                                                             
Ceac-pac! Dar la reluări de faze
Parcă ne mai trezim puțin
N-avem profil de kamikaze
Tiparul nostru-i byzantin.
                                                            
Apocalipsa furtunoasă
Îi sperie pe pământeni…
Pe noi nu ne-o găsi acasă –
Vom fi la meci, sau la pomeni.
                                                               
Aceasta, poate, ne e soarta
S-o tragem și pe asta-n piepți
N-aveți decât să-nchideți poarta
Dacă tot face ea pe moarta…
Hai, că românii e deștepți!

 

                                                         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Magyar Irodalmi Lap

Hozzászólás ehhez


Belépés

Hírlevél

Hírlevél

Tartalom átvétel

Reklám


 


 

A Magyar Nyelv Múzeuma

Inter Japán Magazin

Turcsány Péter honlapja

Jankovics Marcell honlapja

Papp Lajos

Magyar Irodalmi Lap